บทที่ 272 ตายด้วยกัน!

เยี่ยมเลย ไม่ขาดสักคน

ทั้งสามคนรีบกลับไปที่อาคารเรียน

โซฟีถอนหายใจอย่างโล่งอกขณะเดิน แล้วหันไปมองอิซาเบลลา

“บันนี่ วิญญาณร้ายตนนั้นหนีไปแล้ว เราจะทำยังไงกันดี”

“มันหนีไปได้ไม่ไกลหรอก มันต้องยังอยู่ในตึกนี้แน่ๆ”

อิซาเบลลาเช็ดฝุ่นบนใบหน้า พอจะอ้าปากพูด เมลินดาก็ดึงแขนเธอไว้

“พวกเธอได้กลิ่นอะไรไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ